no-img
وب سایت حقوقی جزوه دان

دعوی حقوق بین الملل قسمت سوم-مقاله حقوقی جزوه دان-www.jozvehdan.ir

منو

وب سایت حقوقی جزوه دان
adsads
گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .

ادامه مطلب

دعوی حقوق بین الملل قسمت سوم
zip
دی ۱۸, ۱۳۹۵
0 تومان
فروش

دعوی حقوق بین الملل قسمت سوم


دعوی حقوق بین الملل قسمت سوم

 

ابتدا بهتر است این را نیز بگوییم شاید قانون گذار از ذکر این عنوان تنها بیان یک معنی را نداشته باشد شاید با گفتن یک کلمه (مخصوصه) ۲ معنا و را رسانده است مثلا هم برای متمایز کردن عهود و هم برای جدا کردن از قوانین عام. برای درک بهتر هر یک از قسمت های سوال را جداگانه بررسی می کنیم و پاسخ میدهیم.

این تفسیر که قوانین مخصوصه در مقابل عهود بین المللی که ایران آنرا پذیرفته، نظر نسبتا خوبی است اما بین عهود بین المللی و قوانین مخصوصه حرف اضافه  (و یا) را آورده اگر کلمه (یا) را به تنهایی می آورد پذیرفتن این نظر آسان تر بود ولی اگر کمی تامل کنیم به این نتیجه می رسیم که حتی با کلمه (و یا) هم باز می توان این نظر را پذیرفت. 

تفسیر دیگر که قوانین مخصوصه در مقابل قوانین عام آمده با این توجیه که قانون گذار یکسری قوانین را برای حمایت از قشر خاصی وضع کرده و توافق طرفین خلاف آن را نمی پذیرد.

قواعد خاص مثل قوانین گمرکی که برای حمایت از تولید کنندگان داخلی ویا قانون کار برای حمایت از کارگران در مقابل کارفرما.         

نظم عمومی:

ماده ۹۷۵ : ( محکمه نمی تواند قوانین خارجی و یا قراردادهای خصوصی را که بر خلاف اخلاق حسنه بوده و یا به واسطه جریحه دار کردن احساسات جامعه یا به علت دیگر مخالف با نظم عمومی محسوب می شود به موقع اجرا گذارد،گر چه اجرای قوانین مزبور اصولا مجاز باشد.)

تعریف نظم عمومی :

(قوانینی هستند که هدف از وضع آن حفظ منافع عمومی باشد و تجاوز به آن نظمی را که لازمه حسن جریان امور اداری یا سیاسی یا اقتصادی یا حفظ خانواده است برهم زند.)

بنابراین میتوان گفت نظم عمومی ارتباط تنگاتنگی با با منافع و مصالح عمومی دارد.نظم عمومی یکسری ارزش هاست که نمی توان بر خلاف آنه توافقی کرد و یا آن را به هر گونه دیگری نقض کرد.پس باید گفت (قاعده حل تعارض قوانین که یک قانون معمولی حساب می شود ودر شرایطی اعمال قانون خارجی را اجازه میدهد در مقابل نظم عمومی تاب مقاومت ندارد و به هیچ وجه اجرا نمی شود.) 

تعریف اخلاق حسنه :

(اخلاق حسنه چهره خاصی از نظم عمومی است ، بخشی از اخلاق که هنوز در قوانین نفوذ نکرده و ضامن اجرای آن تنها وجدان اجتماعی است.)

سوال :

آیا اخلاق حسنه همان نظم عمومی است؟ نظم عمومی و اخلاق حسنه دو کلمه مترادف اند ویا متفاوت؟ آیا نظم عمومی جزئی از اخلاق حسنه؟ اتباط اینها با قوانین آمره چیست؟

پاسخ :

اینکه اخلاق حسنه دقیقا چیست وچه تشابهی با نظم عمومی دارد ، نظرات مختلفی وجود دارد برخی گویند رابطه عموم خصوص مطلق بین آنها وجود دارد برخی گفته اند یکی هستند و نهایت برخی دیگر این دو را دو مقوله جدا از هم می دانند. برای دانستن نظرات متفاوت میتوانید به دکترین های مختلف و اساتید مجرب در این زمینه رجوع کنید به عنوان مثال : دکتر نصیری ، کاتوزیان ، الماسی ، سلجوقی و غیره

آشفتگی در مورد مفهوم اخلاق حسنه و ارتباط آن با نظم عمومی تنها در دکترین خلاصه نمی شود بلکه در مواد قانونی نیز به چشم می خورد. برای جلوگیری از در ماندگی در این موضوع بهتر است این موضوع را منفردا در همین ماده برسی کنیم و نهایتا اینجانب نظر خود را می گویم.

در م۹۷۴ اخلاق حسنه و نظم عمومی هر دو به عنوان مانع اعمال قانون خارجی آورده شده اند.با تامل در متن قانون متوجه می شویم که این دو کلمه به یک معنا به کار نرفته اند و ابتدا اخلاق حسنه به صورت کلی بیان شده و سپس نظم عمومی به صورت مقید بدین گونه که  نظم عمومی را به قید جریحه دار کردن احساسات

جامعه و یا به علت دیگر مخالف نظم عمومی باشد را مانع اعمال قانون خارجی می داند. پس باید گفت این ماده از نظم عمومی تعریفی به مراتب مضیق تر از اخلاق حسنه ارائه می کند.

بین اخلاق حسنه و نظم عمومی و قوانین آمره رابطه عموم خصوص مطلق وجود دارد یعنی قوانین آمره جزئی از نظم عمومی است که نوشته شده به عبارت دیگر قانون گذار یکسری از موارد نظم عموممی را بنا به مصلحت اندیشی خود از بدنه نظم عمومی جدا کرده و به صورت مدون بیان کرده. پس قوانین  آمره همان نظم عمومی مدون شده است.

واما در مورد اخلاق حسنه باید گفت همان طور که اخلاقیات بسیاری از موارد حقوقی را در بر می گیرد اخلاق حسنه هم شامل هم موارد حقوقی(حقوقی که خود از اخلاق ناشی شده) وهم غیر حقوقی می شود و اگر حتی این نظر را هم نپذیزیم باید گفت نظم عمومی یک دسته از اخلاق حسنه است که درجه اهمیتش بیشتر است و به همین دلیل اسم جداگانه برای آن در نظر گرفته اند.

در نهایت بعد از بحث های مختلف به عنوان یک نتیجه گیری می توان گفت که در تعارض قوانین موانع اعمال قانون خارجی (قوانین آمره و نظم عمومی) دو خصوصیت دارند : خصوصیت منفی و خصوصیت مثبت.

زمانی که  از اعمال یک قانون خارجی جلوگیری می کند خصوصیت منفی خود را نشان می دهد و زمانی که به جای قانون خارجی منع شده  قانون خود را اعمال می کند خصوصیت مثبت خود را نشان میدهد.

در حقوق بین الملل خصوصی بحث این نیست  آیا قاعده ای خصوصیت آمره دارد یا خیر ، بلکه سوال حدود قلمرو و قواعد آمره است، یعنی آیا گستره آن در داخل یک کشور است یا گستره بین المللی دارد. از این قواعد آنهایی که دارای گستره بین الملل هستند، علی رغم قواعد معمولی حقوق بین الملل خصوصی آن سیستم حقوقی اعمال خواهند گردید ،اما قواعد آمره با گستره داخلی تابع قواعد معمول حقوق بین الملل خصوصی (تعارض قوانین) می باشند، و مانع اعمال قانون خارجی در آنجایی که باید اعمال گردد ، نخواهند شد.

نکته دیگر که در پایان به آن اشاره می کنم در مورد موانع اجرای آرای داوری است که دو موضوع نظم عمومی و قواعد آمره مطرح می شوند در این مورد به ذکر یک نکته کلی بسنده می کنم زیرا موضوع کلی بحث ما موانع اعمال قانون خارجی است و نه احکام خارجی .در مورد اجرای آرای داوری باید گفت که ایران به موجب عهدنامه ۱۹۵۸ که در مورد شناسایی و اجرای آرای داوری می باشد موظف است آرای داوری خارجی را در ایران اجرا کند زیرا طبق ماده ۹ قانون مدنی  عهدنامه های منعقده را در حکم قانون می داند پس می توان گفت که خود این عهدنامه هم مثل سایر قوانین کشور می باشد آن هم از نوع قانون آمره آبسیار شدید که توافق بر خلاف آن را به هیچ صورت نمی پذیرد.



موضوعات :
برچسب‌ها :

درباره نویسنده

مدیریت سایت جزوه دان

javaderad 15 نوشته در وب سایت حقوقی جزوه دان دارد . مشاهده تمام نوشته های

مطالب مرتبط


دیدگاه ها


پاسخ دهید