no-img
وب سایت حقوقی جزوه دان

اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران-مقاله حقوقی جزوه دان-www.jozvehdan.ir

منو

وب سایت حقوقی جزوه دان
adsads
گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .

ادامه مطلب

DOC
اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران
امتیاز 5.00 ( 1 رای ) اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران">
doc
دی ۵, ۱۳۹۵
93 kb
zipشده
فهرست دارد
منابع دارد
پانویس صفحات دارد
10000 تومان
1 فروش
10000 تومان – خرید

اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران


اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران

اداره اموال غائب مفقود الاثر در حقوق ایران

قسمتهایی از مقاله 

مساله غایبان مفقود الاثر ، در تمام نظام‌های حقوقی ، قوانین و مقررات کشورها ، دکترین حقوقدانان و عقاید علمای مذهبی ریشه دارد . قدمت و سابقه این موضوع به بدو پیدایش  جوامع بشری بر می‌گردد .

 با وجود وضع قوانین و مقررات متعدد در این زمینه هنوز هم با مسائل و مشکلات حقوقی روبرو هستیم . جنگ ، یکی از عواملی است که در پیدایش این پدیده نقش دارد. مساله جنگ تحمیلی در اوایل انقلاب اسلامی به طرفیت عراق و متحدان اروپایی و آمریکایی وی گریبانگیر جامعه‌ اسلامی ما شد .

افزایش تعداد مفقودان و آزادگان ( مفقودان سابق ) ، مشکلات حقوقی پیش روی خانواده آنها و وضعیت اموالشان موجب شد با وجود اینکه چندین سال از پایان جنگ می‌گذرد هنوز هم

به این موضوع به عنوان یکی از مهم‌ترین مسائلی که در این برهه از زمان در اولویت ویژه برای مطالعه و تدقیق قرار دارد پرداخته شود .

در ایران قانون مدنی مصوب ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۰۷ و اصلاحات بعد آن درماده ۱۰۱۱ لغایت ۱۰۳۰ ، و همچنین قانون امور حسبی مصوب ۲ تیر ماه ۱۳۱۹ و اصلاحات بعد آن ، از ماده ۱۲۶ لغایت ماده ۱۶۱ را به غایب مفقود الاثر اختصاص داده‌اند ، البته چند ماده‌ای نیز در قانون مدنی در باب طلاق و ارث وجود دارد که به مسئله غایب مفقود الاثر می‌پردازد .

طرح سوال –

در زمینه غایب مفقود الاثر سوالات متعددی مطرح می‌شود که در ادامه این پژوهش به آنها پاسخ داده خواهد شد :

۱- غایب چه کسی است و شرایط تحقق غیبت کدام است ؟

۲- آیا به محض غیبت، اموال او را بین وراث تقسیم می‌کنند و یا اینکه باید از آن‌ها محافظت نمود ؟

۳- چه کسانی دارای حق و تکلیف در اداره اموال غایب می‌باشند؟

هر فرد انسانی دارای دو حق می‌باشد ،‌حق تمتع یا اهلیت تمتع که عبارت است از توانایی دارا بودن حق و اهلیت استیفا که به معنی توانایی استفاده و به کار بردن حق است . قانون مدنی ایران، در ماده ۹۵۸ عنوان می‌دارد :« هرانسان ، متمتع از حقوق مدنی خواهد بود . لیکن هیچ کس نمی‌تواند حقوق خود را اجرا کند مگر اینکه برای این امر اهلیت قانونی داشته باشد».

 بخش  اول   کلیات

قسمت اول ماده به اهلیت تمتع (‌اهلیت دارا شدن حق ) و قسمت دوم ماده به اهلیت استیفا ( توانایی استفاده از حق ) می‌پردازد .

 از منظر ماده ۹۵۷ ق.م ، حمل از حقوق مدنی متمتع می‌گردد مشروط بر اینکه زنده متولد شود .

همان طور که اشاره شد ، ماده ۹۵۷، حمل را دارای شخصیت و برخوردار از حقوق مدنی می‌داند . لیکن شخصیت و حق جنین را متزلزل می‌شمارد و ثبات و استقرار آن را منوط به زنده متولد شدن آن می‌داند هر چند که بلافاصله بعد از تولد بمیرد .

 قانونگذار در ماده ۹۵۷ از حقوق مدنی برای حمل به طور کلی صحبت کرده است اما می‌توان با تدقیق و بررسی مواد قانون مدنی ، حقوقی را که بهره‌مندی آن از جانب حمل منوط به زنده متولد شدن او است را استخراج نمود.

قانونگذار ارث بردن حمل را منوط به تحقق دو شرط دانسته است :

۱- انعقاد نطفه در زمان فوت مورث

۲- زنده متولد شدن ، هر چند که فوراً پس از تولد بمیرد .

« هرچند که وصیت عهدی به نفع معدوم صحیح و نافذ است ۱ » قانونگذار وصیت تملیکی به نفع معدوم را نمی‌پذیرد ، نظر مشهور فقها نیز به تحقق این دو شرط است . البته قانون برای اشخاص دیگر غیر از حمل نیز ، تحقق زنده بودن در حین فوت مورث را الزامی دانسته است .

۴- ماده ۱۲۷۰ ق.م :« اقرار برای حمل در صورتی موثر است که زنده متولد شود » که « ظاهراً منظور از اقرار، اقرار در حقوق مالی است » . قاعده متزلزل بودن حقوق و شخصیت جنین و ارتباط آن با زنده به دنیا آمدن در قانون ایران ریشه در فقه اسلامی و نظر غالب فقهای امامیه دارد. در حالیکه اگثر فقهای عامه عقیده دارند که نوزاد باید قابلیت زیست را داشته باشد تا برخوردار از حقوق مدنی شود.

در قانون مدنی آلمان و سوئیس همانند قانون مدنی ایران استقرار شخصیت و حقوق مدنی طفل را در زنده متولد شدن او می دانند هر چند که بلافاصله یا در مدت کمی بعد از تولد

بمیرد[۱].

و در مقابل به موجب قانون مدنی اسپانیا و فرانسه حمل باید زنده متولد شده و قابلیت حیات و زنده ماندن را داشته باشد.

هر کشوری در قانون مدنی خود این قابلیت را به گونه ای تفسیر می کند به طور مثال ماده ۳۰ قانون مدنی اسپانیا حمل را در صورتی دارای حق می داند که:

۱- به صورت انسان متولد شود.

۲- بعد از تولد به مدت ۲۴ ساعت زنده بماند[۲] .

 

[۱] امینیان مدرس، دکتر محمد ؛ مفقودان و ایثارگران از دیدگاه حقوقی و قوانین حمایتی ؛ انتشارات سمت ، چ ۱، ۱۳۸۰، ص ۲۰٫

[۲] صفایی ، دکتر سید حسین و دکتر سید مرتضی قاسم زاده؛ حقوق مدنی اشخاص و محجورین ؛ انتشارات سمت ، چ۱ ، ۱۳۸۰، ص ۴۹٫



برچسب‌ها :

درباره نویسنده

مدیریت سایت جزوه دان

javaderad 63 نوشته در وب سایت حقوقی جزوه دان دارد . مشاهده تمام نوشته های

دیدگاه ها


پاسخ دهید